Ergen görüşmesinde kişisel alan ile aile katılımı

Ergenlik dönemindeki bir ruhsal değerlendirmede hem gencin kendi anlatımı hem de aileden gelen gözlemler yer bulabilir. Bu iki bilgi kaynağı birbirinin yerine geçmez. Ailenin katılımı, görüşmenin her bölümünde bütün ayrıntıların herkesle aynı anda konuşulacağı anlamına gelmez.

Gencin tek başına konuşabildiği bir bölüm bulunması kişisel alanını destekleyebilir. Mahremiyetin kapsamı ve geçerli sınırlar, yaşa ve ilgili düzenlemelere uygun biçimde açıklanır. Ne paylaşılacağını önceden anlamak, gencin görüşmeyi bir sorgulama veya aile içi tartışmanın devamı gibi yaşamasını azaltabilir.

Ailenin gözlemlerinde yorum yerine örnek kullanılması bilgiyi somutlaştırır. İsteksiz olduğunu söylemekle günlük düzeninde hangi değişimin görüldüğünü anlatmak aynı değildir. Gencin aynı olayı farklı deneyimlemesi mümkündür; farklı anlatımlar hemen birinin yanlış söylediği biçiminde ele alınmaz.

Görüşme sonrasında aileye aktarılacak bilgiler konuşulurken gencin katılımı da gözetilir. Okul veya başka kişilerle iletişim gerekecekse amacı ve kapsamı ayrıca açıklanabilir. Destek sağlamak için gerekli bilgiyle gencin bütün kişisel konuşmalarını öğrenme beklentisi arasında belirgin bir ayrım bulunur. Ayrı görüşme bölümünün amacı hem gence hem aileye anlaşılır bir dille anlatılabilir.